mirjam geelink

   hersenspinsels    Van het pad af

Van het pad af

Rond de schemer deed ze haar laarzen aan, niet dat het regende, maar om de teken tegen te werken die maar al te graag op zoek gaan naar warme plekken van haar lijf. Zij zelf ging op zoek naar de dassenburcht. Fietsend door het mulle zand tussen akker en bos dacht ze een dassenwissel te zien, wilde afstappen, kreeg de laars niet uit de toeclip en viel in de bramen. Gelukkig waren er geen ogen die meekeken. Onhandig krabbelde ze op en zag toen de pick-up langzaam naderen. Hoezo een auto op dit afgelegen pad? Hij passeerde op een halve meter en de man achter het stuur tuurde strak voor zich. Ze keek hem de bocht om en besloot het dassenspoor te volgen, van het pad af, de bosjes in.

Knisperend en krakend stuntelde ze over de oneffen bosgrond, hoorde de reeën vluchten, maar de dassen lieten zich niet zien. Het daglicht was al ruimschoots op de terugweg, de windstilte die de nacht aankondigde was beklemmend en ze maakte rechtsomkeer richting fiets. En daar stond hij. De pick-up-man! Onverzettelijk. Met een riem vol apparaten vulde hij de lucht met vijandigheid. ‘Zo! Wat doet u hier?’ zei hij met luide stem. ‘U bent van het pad af en daar ga ik u voor beboeten.’ Ze aarzelde. Haar natuurlijke neiging om na een aanval met woorden terug te slaan mislukte. De woorden kwamen niet. Het zou ook geen effect hebben gehad want Bromsnor had zijn hakken in het zand gezet en keek van bovenaf op haar neer.

Dit was hét moment om de ‘beroerte-kaart’ te spelen. Zijn vijandigheid moest ze omturnen naar compassie – want aan die boete zou ze ontsnappen. ‘Ik moest hoognodig mijn blaas legen’ zei ze ‘want mijn lijf doet sinds mijn hersenbloeding niet meer wat ik wil’ en ze keek discreet naar de grond. Door haar oogharen zag ze Bromsnors gezicht transformeren van argwanend ongeloof (want hij had toch gezien dat ze iets van plan was?) naar ongemakkelijke overgave. Hij schrapte de bekeuring, viste haar fiets uit de bramen en verliet de arena met gemengde gevoelens.

Hersenspinsels zijn kleine columns over het leven na een hersenbloeding ter herkenning en ook ter lering en vermaak.
Das
Das van Hoopoe prints